W październiku 1947 powrócił do kraju, od 1948 kierował laboratorium Zakładów Mięsnych w Gdyni. W 1949 uzyskał dyplom doktora medycyny weterynaryjnej na Wydziale Weterynaryjnym w Lublinie. Od 1950 był kierownikiem Rejonowego Laboratorium Kontrolno-Badawczego w Sopocie oraz wykładowcą na Oddziale Technologii Produktów Zwierzęcych Wydziału Chemii Spożywczej Politechniki Gdańskiej. W 1953 przeszedł do pracy w Instytucie Weterynarii w Puławach, gdzie objął kierownictwo Zakładu Badania Produktów Zwierzęcych. Rok potem został docentem, od 1965 był profesorem nadzwyczajnym. Przeszedł na emeryturę w 1977 ze względu na zły stan zdrowia, pozostawał jeszcze przez kolejne lata konsultantem Zakładu.

W pracy naukowej zajmował się problematyką higieny mięsa i produktów mięsnych. Szczególnie interesowały go zagadnienia zakażeń odzwierzęcych przenoszących się na człowieka przez mięso i produkty mięsne oraz mikroflory szczątkowej konserw i innych produktów pochodzenia zwierzęcego. Ogłosił przeszło 60 prac naukowych w periodykach polskich i zagranicznych.