Crébillon zyskał znaczną popularność w paryskich salonach dzięki pisanym i publicznie odczytywanym tam opowiadaniom, utrzymanym w duchu libertyńskim. Wartość tych utworów była z reguły niewielka, toteż autor nie starał się nawet o ich druk. Dopiero w 1736 zdecydował się na publikację dzieła zatytułowanego Zbłądzenia serca i umysłu, czyli pamiętniki pana de Meilcour, w których starał się przekazać znany mu obraz paryskich salonów i libertyńskich obyczajów części arystokracji. W podobnym tonie utrzymana była opublikowana pięć lat później Sofa, opowieść wschodnia. Dzieło to zostało uznane za obraźliwe wobec dobrych obyczajów, a autor skazany na wygnanie z Paryża i osiedlenie się w odległości nie mniejszej niż 30 mil od tego miasta. Crébillon, pragnąc pozostać w stolicy, utrzymywał, że Sofę napisał na osobiste zamówienie króla pruskiego Fryderyka II, zaś publikacja rękopisu odbyła się potajemnie i bez jego zgody. Zaprzeczał również, jakoby inspiracją dla wydarzeń zawartych w utworze były jego własne doświadczenia, podkreślając, że akcja utworu rozgrywała się w Azji, w odległej przeszłości. 22 czerwca 1742, a zatem zaledwie dwa miesiące po nakazie wyjazdu z Paryża, Crébillon wrócił do stolicy.