W styczniu 2002 po raz drugi i ostatni wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – w konkursie indywidualnym był 36., a w drużynowym 7.
W lutym 2002 wystartował w zimowych igrzyskach olimpijskich. W kwalifikacjach do konkursu indywidualnego na skoczni normalnej zajął, ex aequo z Clintem Jonesem, 39. lokatę – najwyższą, która nie dała awansu do głównej części rywalizacji. Z kolei zmagania zespołowe z reprezentacją Stanów Zjednoczonych ukończył na 11. pozycji. We wrześniu 2002 w Calgary, w ramach letniej edycji cyklu, po raz pierwszy uplasował się w czołowej „dziesiątce” konkursu indywidualnego Pucharu Kontynentalnego, zajmując 9. pozycję (wcześniej, bo w sierpniu tego samego roku w zmaganiach tego samego cyklu w Oberstdorfie zajął 5. miejsce w konkursie drużynowym). Osiągnięcie to powtórzył jeszcze dwukrotnie w lipcu 2003, podczas letnich zmagań w Calgary (8. miejsce) i Park City (9. lokata).