Historia W 1282 roku przy kościele św. Pawła i św. Jana Ewangelisty powstał klasztor dominikanek, fundacji braci Przedpołkowiców przy współudziale księcia Przemysła II. W pierwszej połowie XIV wieku dominikanki wzniosły w pobliżu murów klasztor, a w 1365 roku patronką kościoła została św. Katarzyna AleksandryjskaJako patronkę wskazuje ją Jerzy Sobczak natomiast Zofia Kurzawa i Andrzej Kusztelski (s. 134) podają, że była to św. Katarzynę ze Sieny. Z racji tego wezwania poznańskie dominikanki nazywano „katarzynkami”. W 1404 roku kościół przebudowano dodając między innymi nowe sklepienie nad prezbiterium. Na przełomie XV i XVI wieku dobudowano nawę północną.
W 1536 roku kościół został zniszczony przez pożar, kolejnych zniszczeń dokonały wojska szwedzkie podczas potopu oraz August II Mocny podczas III wojny północnej. W czasie napoleońskim w kościele stacjonowały wojska francuskie, a potem rosyjskieWłodzimierz Łęcki i Piotr Maluśkiewicz(Red.), Poznań od A do Z – Leksykon krajoznawczy, Wydawnictwo Kurpisz, Poznań, 1998, s. 205.. W 1816 roku z powodu złego stanu technicznego rozebrano część budynku klasztornego. W 1822 roku władze zaboru pruskiego skasowały klasztor, a cały zespół zamieniono na magazyny wojskowe.