Lilli Lehmann urodzona jako Elisabeth Maria Lehmann, później Elisabeth Maria Lehmann-Kalisch (ur. 24 listopada 1848 w Würzburgu, zm. 17 maja 1929 w Berlinie) – niemiecka śpiewaczka operowa, sopran.
Życiorys Od dzieciństwa związana ze środowiskiem opery, jej ojciec był śpiewakiem, tenorem, matka – harfistką i śpiewaczką, to ona zajęła się edukacją swojej córki, która w 1867 r. zadebiutowała rolą jednego z trzech chłopców w Czarodziejskim flecie Wolfganga Amadeusa Mozarta w Pradze, by już w 1870 roku śpiewać w berlińskiej Königlische Hofoper rolę królowej Małgorzaty w operze Hugonoci Giacomo Meyerbeera.
W 1876 roku wystąpiła w pierwszym festiwalu w Bayreuth śpiewając niewielkie role w cyklu Pierścień Nibelunga (Woglinda, Helmwiga). Stopniowo jednak powiększyła swój repertuar o pierwszoplanowe role koloraturowe i dramatyczne, takie jak Violetta w operze La Traviata Giuseppe Verdiego czy Brunhilda z Walkirii albo Izolda z Tristana i Izoldy Richarda Wagnera.
W latach 1886–1891 śpiewała w nowojorskiej Metropolitan Opera, występowała także na innych ważnych scenach jak Covent Garden Theatre, Opera Wiedeńska czy na festiwalu w Salzburgu.