Pierwszy okres rządów Baszir II pochodził z dynastii libańskich emirów, jednak ze względu na to, że utracił ojca tuż po narodzinach, dorastał w skromnych warunkach. Na skutek licznych intryg objął w 1788 roku władzę po obalonym kuzynie, Jusufie Szihabie i rozpoczął rządy pod tureckim zwierzchnictwem jako gubernator Dżabal Lubnan, Doliny Bekaa i Dżabal Amil, tworzących razem około dwóch trzecich współczesnego Libanu. Młody władca przystąpił do modernizacji państwa. Przeniósł siedzibę emirów z Dajr al-Kamar do Bajt ad-DinJednym z najbardziej niezwykłych zabytków z okresu panowania Baszira II jest wspaniały pałacu w Bajt ad-Din, którego budowę rozpoczął natychmiast po przejęciu władzy w 1788 roku . Dokonał reformy podatków i administracji, ale napotkał silny opór ze strony lokalnych feudałów, z których najważniejszym był jego dawny sojusznik, a zarazem imiennik, szejk Baszir z druzyjskiego klanu Dżumblattów. W 1799 roku Baszir Szihab odmówiło udzielenia pomocy zarówno Napoleonowi, jak i Dżezzarowi Paszy podczas oblężenia Akki przez wojska francuskie. W latach 1821–1825 emir, wspierany przez chrześcijańskich stronników, próbował przejąć całkowitą kontrolę nad Górami Libanu, druzowie natomiast uzyskali panowanie nad Doliną Bekaa.