W 1991 roku dawne miasto Sukhotai i związane z nim zespoły zabytkowe (Si Satchanalai i Kamphaeng Phet) zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Architektura i sztuka Architekci Sukhotai połączyli elementy stylów z sąsiadujących królestw, m.in. Khmerów, w nowy styl, unikalny dla królestwa Sukhotai. Architektura Sukhotai jest świadectwem złotego wieku tajskiej sztuki i architektury.
W Sukhotai stworzono również charakterystyczny styl przedstawiania Buddy w sztuce rzeźbiarskiej – model „kroczącego Buddy”. Budda przedstawiany był z szerokimi ramionami, wąską talią, obleczony w przylegającą ściśle do ciała szatę. Ukazywany był w pozie kroczącej – jego prawa pięta była oderwana od ziemi a lewa ręka uniesiona w geście „nie lękajcie się”. Z czubka głowy wychodziły płomienie ognia, a twarz była owalna z ostrym nosem. Prawa ręka zwisała swobodnie, jakby nie miała mięśni i stawów, niczym trąba słonia. Całe ciało sprawiało wrażenie miękkiego i elastycznego. Przedstawienie to miało oddawać nadnaturalność Buddy, jego piękno i perfekcję.
Przypisy
Kategoria:Historia Tajlandii