Jan Aepinus, właściwie Johann Hoeck (ur. w marcu 1499 w Ziesar, zm. 13 maja 1553 w Hamburgu) – niemiecki duchowny i teolog luterański, działacz reformacyjny, pierwszy superintendent Hamburga.
Życiorys Johannes Hoeck w młodości był pilnym uczniem. Jego mistrzem był Jan Bugenhagen. W 1520 roku został bakałarzem na Uniwersytecie w Wittenberdze, gdzie stał się przyjacielem Marcina Lutra i Filipa Melanchtona. Prowadził szkołę w Brandenburgii, jednak był prześladowany za działalność reformatorską i musiał opuścić dom. Nadano mu przydomek pochodzący od zniekształconego greckiego słowa aipeinos („wyniosły”), nie bez braku złośliwości ze strony przeciwników; przyjął ten przydomek i twierdził nawet, że jest to tłumaczenie jego prawdziwego nazwiska Hoeck (od hoch). Spędził jakiś czas na Pomorzu, pozostając w ścisłym związku z lokalnymi działaczami reformacji. W latach 1524–1528 prowadził szkołę w Stralsundzie. Władze miejskie poprosiły go o nakreślenie nowego porządku kościelnego, który wszedł w życie 5 listopada 1525 roku. W październiku 1529 roku zastąpił Johanna Boldewana na urzędzie pastora kościoła św. Piotra w Hamburgu, gdzie wprowadzał porządek kościelny zakreślony przez Bugenhagena. 18 maja 1532 roku został superintendentem.