Nakajima Maru-Ten (Projekt 1) – niezrealizowany projekt japońskiego samolotu uderzeniowego z napędem odrzutowym, przeznaczonego dla lotnictwa Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej, którego jedynym zadaniem miały być samobójcze ataki na amerykańską flotę inwazyjną. W toku prac nad maszyną jej funkcja uległa zmianie i stał się on podstawą do budowy bombowca Nakajima J9Y.
Historia Geneza W sierpniu 1944 roku Japońska Cesarska Marynarka Wojenna opracowała plan powstrzymania amerykańskiej United States Navy przy pomocy samobójczych ataków lotniczych. W celu realizacji planowanej strategii zakładano wykorzystanie już istniejących konstrukcji oraz budowę zupełnie nowych maszyn przeznaczonych wyłącznie do wykonywania misji samobójczych znanych szerzej jako Kamikaze. Samoloty przeznaczone do tego typu działań nazwano ogólną nazwą Kokoku Heiki (Broń Cesarza). W ramach owych broni wyróżniono trzy podgrupy. Pierwszą z nich (Kokoku Heiki Go 1 – Broń Cesarza Nr 1) były samoloty już istniejące, które w wyniku niewielkich modyfikacji można było przystosować do przenoszenia 800 kg bomb. Wśród nich znalazły się między innymi Yokosuka D4Y Suisei, Nakajima B6N Tenzan oraz Kawanishi N1K.