Lotnictwo marynarki zrezygnowało z budowy samobójczej maszyny, tym razem zażądano, aby przekształcić Maru-Ten w samolot myśliwsko-bombowy. Silniki TR-12B zastąpione miały zostać przez kopię niemieckiego BMW 003A, japoński Ne-20. Tym samym maszyna miała latać szybciej – 620 km/h i dalej – zasięg rzędu 580 km. Planowano zastosowanie opancerzonej kabiny pilota oraz możliwość przenoszenia bomby o wagomiarze 800 kg. W ten sposób narodził się Nakajima J9Y Kikka.
Konstrukcja Maru-Ten miał być wolnonośnym dolnopłatem napędzanym dwoma silnikami odrzutowymi umieszczonymi w podskrzydłowych gondolach. Maszyna miała mieć możliwość składania skrzydeł. Wolnonośne usterzenie klasyczne, kadłub o konstrukcji półskorupowej. Nie planowano zastosowania podwozia, maszyna miała startować na wózku umieszczonym na torach z wykorzystaniem rakietowych przyspieszaczy startowych. Planowano iż samolot zostanie umieszczony w specjalnie do tego celu wybudowanych tunelach, z których będzie startowała aby razieć nieprzyjacielską flotę inwazyjną. Kabina pilota była opancerzona, z przodu 70 mm wiatrochron ze szkła pancernego oraz 12 mm płyta pancerna pod siedzeniem i za plecami pilota.