W 1921 r. rozpoczął służbę w Oddziale II Sztabu Generalnego WP i pełnił ją nieprzerwanie do 1939 r., stając się „liderem kierunku wschodniego i niezaprzeczalnie jego szarą eminencją”Leszek Gondek, Wywiad polski w III Rzeszy 1933–1939. Zarys struktury, taktyki i efektów obronnego działania, Warszawa 1982, s. 161.. W 1928 r. objął pod przykrywką dyplomatycznąW Rocznikach Oficerskich figuruje kolejno: w 1924 r. jako oficer 21 Pułku Piechoty „Dzieci Warszawy”, w 1928 r. – oficer w dyspozycji komendanta Kadry Oficerów Piechoty i w 1932 r. jako oficer w dyspozycji szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych. kierownictwo placówki O-2 w Kijowie. Przeprowadził szereg ryzykownych penetracji jednostek wojskowych. W 1930 znalazł się w Referacie Wschód Oddziału II Sztabu Głównego, w dwa lata później został jego kierownikiem. Jego najbliższymi współpracownikami byli: kapitan Jan Urjasz, kapitan Bogdan Butkiewicz i rotmistrz Jan Zakrzewski, a także porucznik Michał Telatycki i porucznik Michał Baliński.