Przywieziona przez komandora Iwaya niepełna dokumentacja techniczna Me 163 stała się podstawą do budowy myśliwca Mitsubishi J8M. Był to pierwszy myśliwiec, który powstawał wspólnie przy udziale lotnictwa armii lądowej oraz lotnictwa Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej.
Współpraca pomiędzy obydwoma rodzajami sił zbrojnych nie wynikała z ich chęci, ale z rozkazu Kwatery Głównej. Już na samym początku uwidoczniły się rozbieżności pomiędzy wymaganiami, jakie stawiały przed nową konstrukcją obydwie formacje. Marynarka wojenna optowała za jak najdokładniejszym odwzorowaniem niemieckiej konstrukcji, motywując to brakiem czasu na przeprowadzanie dodatkowych badań oraz podkreślając zalety niemieckiej maszyny, nie wymagającej jej zdaniem żadnych poprawek.
27 lipca 1944 r. doszło do spotkania inżynierów wytwórni Mitsubishi, której powierzono zadanie zbudowania kopii Me 163, oraz obydwu rodzajów sił zbrojnych. Uzgodniono budowę myśliwca jak najmniej odbiegającego od oryginału, oznaczonego jako Mitsubishi J8M Shūsui. Pomimo stanowiska marynarki, armia lądowa optowała za budową samolotu większego, oznaczonego jako Ki-202.