leki pochodzenia zwierzęcego – otrzymywane z całych organizmów zwierzęcych lub ich części, albo produktów wytwarzanych przez zwierzęta, np. Cantharis, Tarantula, barwnik z woreczka czernidłowego mątwy zwyczajnej, czyli Sepia officinalis, jad pszczoły miodnej, czyli Apis mellifica, jad groźnicy niemej, czyli Lachesis mutus, mleko krowie Lac defloratum i mleko psie Lac caninum leki miazmatyczne (tzw. nosody) – otrzymane ze zmienionych chorobowo miejsc, w następstwie takich chorób jak: świerzb, rzeżączka, kiła, gruźlica oraz nowotwór; dostępne jedynie w bardzo wysokich potencjach, niezawierających ani jednej molekuły materiału wyjściowego, odpowiednio noszące następujące nazwy: Psorinum, Medorrhinum, Syphilinum (Luesinum), Tuberculinum i Carcinosinum
Leki homeopatyczne pochodzenia roślinnego i mineralnego należą do najczęściej stosowanych. Leki miazmatyczne są bardzo rzadko stosowane. Niekiedy do wyprodukowania środka homeopatycznego używa się leku konwencjonalnego, np. antybiotyku, aby odtruć organizm człowieka po długotrwałym zażywaniu leku.