Od 13 lutego dywizjon, już na stałe, współpracował z artylerią 2 Korpusu Polskiego, z której wywodzili się jego piloci. Największą liczbę lotów wykonano w okresie od 9 do 25 kwietnia 1945 roku w czasie walk o Bolonię.
Także polscy piloci spoza 663 dywizjonu rozprowadzali samoloty Auster z wytwórni i warsztatów do poszczególnych jednostek lotniczych na terenie Anglii. W 1944 roku polscy piloci w różnych szkołach lotniczych przeprowadzali na nich loty służbowe oraz szkoleniowe na kursach dla instruktorów. Ponadto w niektórych polskich dywizjonach (np. 306), znajdowały się na wyposażeniu samoloty Auster Mk III stosowane jako samoloty łącznikowe.
Opis konstrukcji Samolot Taylorcraft Auster Mk IV był trzymiejscowym samolotem obserwacyjno-łącznikowym, przeznaczonym m.in. do współpracy z artylerią, grzbietopłatem o konstrukcji mieszanej – konstrukcja z rur stalowych, kryta płótnem. Podwozie klasyczne – stałe. Napęd: silnik rzędowy Lycoming 0-290-3. Samolot nie posiadał uzbrojenia.