thumb|240px|Grobowiec Zygmunta Węclewskiego na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie
Zygmunt Węclewski (ur. 1 maja 1824 w Międzyrzeczu, zm. 14 sierpnia 1887 we Lwowie) – polski filolog klasyczny.
Życiorys Był synem Sylwestra, urzędnika sądu ziemskiego, i Tekli z Zakęskich, miał starszego brata Stanisława, pedagoga i edytora tekstów staropolskich. Uczył się w gimnazjum Fryderyka Wilhelma w Poznaniu. W latach 1845–48 studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu. W roku 1863 doktor Uniwersytetu w Halle na podstawie pracy poświęconej "Królowi Edypowi" Sofoklesa. W tym samym roku przeniósł się do Warszawy, gdzie uzyskał profesurę filologii klasycznej w tamtejszej Szkole Głównej. Z posady tej został zwolniony w 1869 r. W 1872 został pierwszym polskim profesorem katedry filologii klasycznej Uniwersytetu Lwowskiego, a w latach 1877-1878 pełnił godność rektora tej uczelni. Wykładał na niej do 1887. Członek Akademii Umiejętności w Krakowie. Był autorem popularnych słowników łaciny i greki, tłumaczem wszystkich zachowanych tragedii greckich oraz uczonym badającym twórczość Klemensa Janickiego i Andrzeja Krzyckiego. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim (pole 68, numer grobu 4).