Po wybuchu II wojny światowej ojciec Chwiedara oczekiwał wkroczenia wojsk radzieckich do miasta i z radością witał wjeżdżające czołgi. Za lojalną postawę otrzymał od Sowietów propozycję objęcia stanowiska naczelnika miasta, jednak odrzucił ją na rzecz pracy w sklepie. Po okrzepnięciu władzy radzieckiej na tzw. Zachodniej Białorusi, młody Chwiedar Niuńka został pionierem i entuzjastycznie odnosił się do nowego porządku.
Edukacja mały|Chwiedar Niuńka (z prawej) i Aleś Puszkin (z lewej) na białoruskiej manifestacji w rocznicę śmierci Wincentego Konstantego Kalinowskiego. Wilno, 21 marca 2010 W 1943 roku wraz z rodziną przeprowadził się do Wilna. Z braku białoruskich szkół podjął naukę w rosyjskim Gimnazjum im. Czernichowskiego, które ukończył w 1948 roku. Rozpoczął studia na Wydziale Leśnictwa Uniwersytetu Wileńskiego, który jednak rok później został dołączony do Litewskiej Akademii Gospodarki Wiejskiej w Kownie. W 1953 roku uzyskał tytuł inżynieria gospodarki leśnej i kolejne trzy lata pracował w wyuczonym zawodzie, jednak nie było to dla niego interesujące. Kolejne 35 lat przepracował w instytutach opracowujących projekty budowlane, jako główny specjalista ds. kosztorysów. Cieszył się wysokimi zarobkami.