Marian Kamiński ps. „Jur”, „Ster”, „Żaglowiec” (ur. 24 maja 1912 w Warszawie, zm. 6 marca 1994 w Los Angeles) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, w powstaniu warszawskim dowódca Zgrupowania „Żaglowiec” na Żoliborzu, a następnie 21 pułku piechoty „Dzieci Warszawy” AK.
Życiorys Syn Antoniego i Bronisławy z domu Pniewskiej. W 1930 ukończył Państwową Szkołę Techniczno-Kolejową. Od września 1931 do sierpnia 1933 w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. Od 15 sierpnia 1933 podporucznik piechoty służby stałej, przydzielony do 21 pułku piechoty „Dzieci Warszawy”. Od 19 marca 1937 awansowany na porucznika piechoty służby stałej.
W wojnie obronnej 1939 uczestniczył udział jako dowódca kompanii przeciwpancernej 21 pułku piechoty. Brał udział w obronie Modlina i Warszawy. Po zakończeniu działań wojennych nie poszedł do niewoli i przebywał na terenie Warszawy. Od października 1939 w konspiracji. Od lutego 1940 był zastępcą komendanta 1 Rejonu w Obwodzie ZWZ/AK Żoliborz. W listopadzie 1942 awansowany do stopnia kapitana, objął dowództwo rejonu, którym dowodził do wybuchu powstania warszawskiego. Podczas powstania dowodził Zgrupowaniem „Żaglowiec”, a następnie został dowódcą 21 pułku piechoty „Dzieci Warszawy” AK.