Papież Grzegorz XI w 1375 roku skasował ostatecznie pretensje biskupów lubuskich do jurysdykcji na tych terenach i potwierdził metropolię w Haliczu, podporządkowując jej, oprócz terenu archidiecezji halickiej, diecezje: przemyską, włodzimierską, i chełmską. Jednocześnie arcybiskupem metropolitą mianował Macieja z Egeru. Do metropolii przyłączono niedługo kolejne diecezje: kamieniecką na Podolu (1379), lwowską (1390) i kijowską (ok. 1405).
Organizacja metropolii szła dość opornie, przede wszystkim z powodu braku wiernych. Działalność zakonników, głównie dominikanów, wspieranych przez administrację dawała jednak rezultaty i arcybiskup Jakub Strzemię, który objął metropolię dwadzieścia kilka lat po jej utworzeniu, zaczął organizować sieć parafii. Jego następca, Mikołaj Trąba, późniejszy pierwszy prymas Polski, powiększył, wspólnie z ordynariuszami poszczególnych diecezji, sieć parafii do kilkudziesięciu.