W 1975 roku, kiedy jego kariera zaczęła powoli gasnąć, wokalista postanowił ograniczyć występy i poświęcić się aktorstwu. Na rynek muzyczny powrócił dopiero w 1988 roku piosenką „Perdere L’amore”, którą wygrał Festiwal Piosenki Włoskiej. W 1997 roku ponownie wystartował w konkursie, tym razem zgłaszając się z propozycją „Ti parlero d’amore”, która dotarła do finału. W tym samym roku wystąpił w sztuce La Liola Luigiego Pirandello.
16 października 2002 Massimo Ranieri został mianowany Ambasadorem Dobrej Woli FAO. W 2004 wystąpił po raz pierwszy we francuskim filmie Les Parisiens Claude'a Leloucha, w którym zagrał postać ulicznego artysty. W 2008 wystąpił w kolejnym filmie py. L'Ultimo Pulcinella, którego reżyserem został Maurizio Scaparro.
Dyskografia (wybór) Albumy 1969 – Rose rosse 1969 – Massimo Ranieri (CGD i następne) 1970 – Vent'anni 1970 – I singoli A's & B's di Massimo Ranieri vol.1 1966-1969 (kompilacja singli) 1971 – Via del Conservatorio 1972 – Un po' per giorno (tylko utwór nr 1;