Historia Oddział Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego Powstanie oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego w Ostrowcu datuje się na 13 września 1913 roku. Jego założycielami byli: Jan Żakowski, Stefan Czapliński, ks. Władysław Chrzanowski, Alina Makarewiczówna i Stefan Stachurski. Biuro oddziału mieściło się w domu pierwszego prezesa Jana Żakowskiego przy ulicy Siennieńskiej 34.
W czasie pierwszego zebrania członków 12 listopada odczyt pt. „Piękno naszego kraju” wygłosił wiceprezes Rady Głównej PTK Mikołaj Wisznicki. Oddział organizował wycieczki krajoznawcze do Iłży, Bodzentyna, Opatowa, Nietuliska i na Święty Krzyż, w planach było założenie czytelni i biblioteki oraz gromadzenie zbiorów krajoznawczych, lecz działalność została przerwana przez wybuch I wojny światowej.
Działalność wznowiono jesienią 1924 roku. W 1925 roku została zorganizowana wyprawa naukowa, pod kierownictwem dra Józefa Żurowskiego, do neolitycznych kopalni krzemienia pasiastego w Krzemionkach. Uczestniczył w niej Jan Samsonowicz, odkrywca prehistorycznego obiektu. Rozpoczęto prace badawcze i starania o ochronę obiektu, a zgromadzone wówczas eksponaty dały początek zbiorom nowo tworzonego muzeum. Kierownictwo otwartego w 1927 roku muzeum powierzono Mieczysławowi Radwanowi, a kustoszem została Maryla Żakowska.