Interpretacja obrazu Tycjan w mistrzowski sposób pogłębił charakterystykę psychologiczną postaci. W kontrastujący sposób ujął dwa różne charaktery: Chrystusa i faryzeusza. Ich bliskość jest uderzająca. Jezus został ujęty z przodu, faryzeusz widoczny jest w półpostaci. Pierwszym kontrastem są twarze postaci. Chrystus ma miękką jasną twarz, jego spojrzenie jest przenikliwe. Twarz faryzeusza jest brzydka niemal o karykaturalna, ujęta w ciemnej tonacji. Drugim kontrastem są widoczne na pierwszym planie dłonie. Ręce Chrystusa są białe, gładkie delikatne palce wskazują na monetę trzymaną w ciemnej żylastej, powykrzywianej dłoni faryzeusza. Również barwy użyte przez Tycjana kontrastują za sobą faryzeusz ma na sobie białą szatę a Jezus czerwoną suknię i niebieski płaszcz. Czerwień na Chrystusie przechodzi w złotawe tony rozlewające się po całym obrazie.
Według jednej z interpretacji obraz powstał pod wpływem Ostatniej wieczerzy Leonarda.
Bibliografia R. Bergerhoff, Tycjan, Warszawa: Arkady, 1979.HPS, 2007, . W. Mole, Tycjan, Warszawa: Arkady, 1958.
Przypisy
Kategoria:Obrazy Tycjana Kategoria:Obrazy w Galerii Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie Kategoria:Jezus Chrystus na obrazach