Michels wybierał najczęściej grę czterema obrońcami, chociaż boczni Berry van Aerle (26, PSV) oraz Adri van Tiggelen (31, RSC Anderlecht) aktywnie uczestniczyli w akcjach ofensywnych, często rozpoczynali je lub po prostu tworzyli pozycje dla klasycznych skrzydłowych, czasem z nimi te zadania wymienialiZob. J. Lechowski. Aneks do raportu. „Piłka Nożna”, 5 lipca 1988, nr 27, s. 3.. Van Tiggelen w meczu finałowym zainicjował rajd, który przyniósł Holandii drugą bramkę, pieczętującą zwycięstwoR. Hurkowski. Chłopcy Rinusa Michelsa. „Piłka Nożna”, 19 lipca 1988, nr 29, s. 8.. Jeszcze bardziej aktywni w ataku byli dwaj środkowi obrońcy, którzy przejęli funkcję libero – Frank Rijkaard (26, Real Saragossa), który powrócił do kadry po półrocznej przerwie spowodowanej komplikacjami przy transferze z AjaksuSzerzej: RH-KG. Stracone miesiące. „Piłka Nożna”, 19 kwietnia 1988, nr 16, s. 7., i Ronald Koeman (25, PSV). Ich zadaniem była asekuracja partnerów oraz podejmowanie i kończenie strzałami na bramkę rywala (szczególnie Koeman) własnych działań ofensywnychJerzy Lechowski, który precyzyjnie zanalizował grę wszystkich formacji na Euro 1988, o grze obrońców pisał: „Do akcji ofensywnych, głównie przy organizowaniu ataku pozycyjnego, włączają się także środkowi obrońcy.