Po wojnie część kozaków została przydzielona do Kozackiego Wojska Dunajskiego, którego zadaniem była obrona granicy rosyjsko- tureckiej nad Dunajem. Grupa pod dowództwem Hładkiego, na polecenia Cara, wyruszyła natomiast do Kubania aby wesprzeć Kozackie Wojsko Czarnomorskie. Jednak Hładki po przybyciu na miejsce i zorientowaniu się w sytuacji sprzeciwił się jednak pomysłowi Mikołaja I co spowodowane było niechęcią do oddania władzy atamanowi kozaków czarnomorskich. Zaczął przekonywać Mikołaja I iż tak daleka podróż będzie szkodliwa dla jego niewielkiego oddziału. Car odniósł się do argumentów Hładkiego ze zrozumieniem i zezwolił jego kozakom na osiedlenie się nad Morzem Azowskim, między Berdiańskiem a Mariupolem (dzisiejszy obwód doniecki na Ukrainie).
Po przybyciu kozaków Hładkiego, liczących 2336 ludzi (z czego 637 osób to kobiety), w 1832 roku oficjalnie ogłoszono powstanie Kozackiego Wojska Azowskiego. Sam Josyp został atamanem nowo utworzonego wojska. Jego zadaniem było strzeżenie wybrzeży Morza Azowskiego. Z powodu niewielkiej liczebności przyjęto na służbę lokalnych chłopów, ochotników z Czernihowa i 217 kozaków Nekrasowa.