W czasie I wojny światowej w latach 1915–1916 walczył na froncie pod Ypres. W 1916 wrócił do Łodzi, do tej samej szkoły, nadal był nauczycielem języka niemieckiego oraz arytmetyki handlowej i pracował tam do 1919. W latach 1919–1920 był krajowym inspektorem w Departamencie Szkół Zawodowych w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w Warszawie. Od 1920 do wybuchu II wojny światowej w 1939 był dyrektorem Gimnazjum Handlowego Zgromadzenia Kupców w Łodzi. Działał w łódzkim kole Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych (kilka razy był prezesem koła) i w wojewódzkim komitecie Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (od 1924 członek oraz sekretarz zarządu), otrzymał Złotą Odznakę Honorową Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. W lipcu 1935 został powołany przez komisarycznego prezydenta Łodzi Wacława Głazka do składu komisji teatralnej w tym mieście.

Po wysiedleniu z Łodzi w grudniu 1939 zamieszkał w Warszawie, gdzie przez okres okupacji pracował jako urzędnik w prywatnej firmie i prowadził tajne nauczanie. Brał udział w powstaniu warszawskim 1944.