Po likwidacji MGB i przejęciu dotychczasowych obowiązków tej instytucji przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych ZSRR, co nastąpiło zaraz po śmierci Józefa Stalina w 1953 roku, Tiszkow został szefem Zarządu Wywiadu Nielegalnego II Zarządu Głównego MVD, oraz jednocześnie od 16 lutego do 22 maja 1953 roku sprawował funkcję zastępcy Jewgienija Pitowranowa, ówczesnego przedstawiciela Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Niemieckiej Republice Demokratycznej. W 1954 roku, po utworzeniu Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB), został zastępcą Aleksandra Paniuszkina, szefa I Zarządu Głównego KGB, w tym samym roku został także zastępcą komendanta Szkoły nr 101 I Zarządu Głównego KGB. W 1960 roku został komendantem Szkoły nr 101 I Zarządu Głównego KGB.
Od 1967 roku na emeryturze, zmarł 19 września 1979.
Odznaczenia Order Czerwonego Sztandaru (24 sierpnia 1944) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie – 20 września 1943 i 24 listopada 1950) Order „Znak Honoru” (15 września 1961) Odznaka "Zasłużony Funkcjonariusz NKWD" (27 kwietnia 1940) Order Partyzanckiej Gwiazdy (Jugosławia) I 12 medali.
Bibliografia http://www.knowbysight.info/TTT/03606.asp (ros.) https://web.archive.org/web/20100810203010/http://svr.gov.ru/history/tishkov.htm (ros.) http://shieldandsword.mozohin.ru/personnel/tishkov_a_v.htm (ros.)