Pociąg brał udział w ciężkich walkach na stacji kolejowej w Ustrzykach Dolnych 23 listopada 1918, pod Chyrowem, Felsztynem (gdzie po zderzeniu z tak zwaną „dziką lokomotywą” wysłaną przez Ukraińców bez załogi, rozbito dwa wagony, które odbudowano). Po odparciu Ukraińców w Ustrzykach załoga pociągu przybyła do Sanoka, gdzie na stacji kolejowej złożyła raport miejscowemu wiceburmistrzowi, Stanisławowi Niedzielskiemu.
W walkach pod Chyrowem 19 stycznia 1919 śmierć ponieśli dwaj harcerze – członkowie załogi pociągu: podporucznik Stanisław Sas Korczyński i kapral Wacław Śląski. Obaj zostali pochowani na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w SanokuStefan Stefański: Kartki z przeszłości Sanoka, Sanok 2005, s. 27..
Pociąg ponownie uszkodzony 19 stycznia 1919 pod stacją w Chyrowie, uległ rozformowaniu, a z jego składu dowódca Minkiewicz sformował baterię polową.
Przypisy
Bibliografia
Andrzej Olejko: Zapomniane bieszczadzkie pancerki. Połoniny '02, 39-46, Warszawa 2002, .
Kategoria:Pociągi pancerne II Rzeczypospolitej Kategoria:Wojna polsko-ukraińska 1918–1919 Kategoria:Autosan