w akcji na pociąg amunicyjny pod Gołębiem, walkach o wieś Barłogi i starciach z wycofującymi się Niemcami w Kurowie. Był redaktorem naczelnym podziemnej gazetki „Orle Ciosy”. W 1944 wstąpił do Związku Młodzieży Polskiej RP „Wici” i w sierpniu tegoż roku został w nim wiceprezesem Zarządu Głównego, którym był do maja 1945. Od maja do grudnia 1945 przewodniczył Komisji Rewizyjnej związku.
Po II wojnie światowej uzyskał dyplom Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1945), odbył także aplikację sędziowską i adwokacką. W 1945 został członkiem Zrzeszenia Prawników Polskich. Kierował biurami oddziałów Naczelnej Dyrekcji Lasów Państwowych (od 1944 do 1945 lubelskiego, a w 1945 łódzkiego). Od lipca 1945 do kwietnia 1946 pełnił funkcję dyrektora departamentu w Ministerstwie Leśnictwa. Od maja 1946 był wicedyrektorem, a od października tego samego roku do marca 1951 dyrektorem Biura Prawnego w tym resorcie. Od marca 1951 do marca 1957 pełnił funkcję sekretarza, a od października 1959 do czerwca 1969 był prezesem Naczelnej Rady Adwokackiej. Od 1954 do 1983 praktykował jako adwokat w zespołach warszawskich nr 23, 25 i 4. W kwietniu 1956 zasiadł w Komitecie Redakcyjnym „Palestry”. Od maja 1964 do czerwca 1969 był przewodniczącym Wyższej Komisji Dyscyplinarnej przy NRA.