Z roku na rok poziom zawodów jednak wzrastał i w ciągu dziesięciu lat zawody, z imprezy rozrywkowej prezentującej dość niski poziom, przekształciły się w nieoficjalne mistrzostwa Polski w kulturystyce, w których startowali czołowi polscy kulturyści prezentujący, wprawdzie amatorski, ale już średnioeuropejski poziom. Wzrastała też ranga imprezy – od 1965 były to już zawody międzynarodowe (pierwszą zagraniczną drużyną jaka wzięła w nich udział była grupa zawodników z Czechosłowacji). Od 1967 brali w nich udział (pokazowo) kulturyści z Finlandii, Szwecji i ZSRR. Obowiązywał podział na juniorów i seniorów oraz kategorie wzrostowe do 168 cm i powyżej 168 cm. w roku 1960, i na do 173 cm i powyżej od roku 1967 (w l. 1961–1966 podziału takiego nie było). W imprezie startowali niemal wszyscy czołowi kulturyści polscy tamtego okresu: Andrzej Jasiński, Wiesław Chałas, Wiesław Wnęk, Antoni Kołecki, Przemysław Kwiatkowski, bracia: Bogusław i Mieczysław Krydzyńscy, Paweł Przedlacki i inni.
W 2008 roku lokalni entuzjaści kulturystyki i kultury fizycznej powrócili do pomysłu organizacji zawodów kulturystycznych w Sopocie, opartych na idei i konwencji turnieju z lat 60., organizując I Zawody Kulturystyczne i Fitness w Sopocie.