Ponowny remont wykonano na koszt króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1766 roku, na pamiątkę czego w południowej części muru umieszczono napis: „Sucurrendo ruinae, Stanislaus Augustus Rex Poloniae, proprio sumptu A.D. MDCCLXVI” (Podniósł z ruin, Stanisław August król Polski, własnym kosztem, roku Pańskiego 1766). Aż do XIX wieku, gdy wybudowano Nowy Most, prowadziła po nim najważniejsza droga do miasta.
Brama Lacka Brama Lacka była samodzielną, miejską budowlą obronną, wyposażoną w pięć baszt i przegradzała całą dolinę rzeki, łącząc jej skaliste brzegi. Wejście do miasta było możliwe tylko przez bramę, której nie dało się ominąć. W celu utrudnienia dostępu brama wyposażona była w system śluz, które służyły do spiętrzenia wody Smotrycza w wypadku zagrożenia atakiem obcych wojsk. W ten sposób powstawało trudne do przebycia dla nieprzyjaciela jezioro. Po spiętrzeniu wody Lacka Brama była tak niedostępna, że podczas oblężenia Kamieńca w 1672 r. strzegła jej jedynie straż, a nie oddział obronny. Nadmiar wody (znaczna jej część prawdopodobnie przeciekała przez budowlę względnie filtrowała przez jej podłoże) odpływał przekopanym kanałem pod Mostem Tureckim.