Zamboni jest znany studentom fizyki ze stworzenia ulepszonej wersji suchego ogniwa (bateria elektryczna, która nie używa elektrolitu), w 1812 roku. Zbudowane jest ono z dużej liczby papierowych dysków powleczonych folią cynkową z jednej strony oraz tlenkiem magnezu z drugiej. Wilgotność papieru tworzy przewodnik elektryczny.
Poprzez złożenie dużej liczby takich dysków razem ze sobą w szklanej tubie, powstała siła elektromotoryczna jest w stanie unieść listek elektroskopu. Dzięki zakończeniu tuby gałkami i zawieszeniu mosiężnej kuli między nimi, Zamboni opracował przyrząd, który nazwał zegarem elektrostatycznym. Urządzenie to zostało tak nazwane, gdyż kula oscylująca pomiędzy gałkami wygląda jak wahadło.
W eksperymencie z oksfordzkim dzwonem elektrycznym w Laboratorium Clarendon na Uniwersytecie Oxfordzkim, udało się zasilić ten dzwon przez stos Zamboniego. Pracował on do momentu gdy cynk całkowicie się utlenił oraz skończył się magnez.
Prace naukowe Do najważniejszych prac Zamboniego można zaliczyć: "Della pila elettrica a secco"