6 grudnia 1968 w akademickiej cerkwi św. Jana Teologa miała miejsce jego chirotonia na biskupa tichwińskiego, wikariusza eparchii petersburskiej. Jako konsekratorzy wzięli w niej udział metropolita leningradzki Nikodem, arcybiskup iwanowski i kineszemski Teodozjusz, biskup archangielski i chołmogorski Nikon, biskup dmitrowski Filaret, zarajski Juwenaliusz oraz podolski Hermogen. 25 czerwca 1970 wyznaczony na biskupa wiedeńskiego i austriackiego. 3 września 1974 przeniesiony na katedrę wileńską i litewską. 10 kwietnia 1978 został natomiast biskupem tulskim i bielowskim. Od 9 września 1983 nosił tytuł arcybiskupa.
29 lipca 1986 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego mianował go arcybiskupem berlińskim i niemieckim, egzarchą Europy Środkowej. Godność egzarchy pełnił do likwidacji tejże administratury kościelnej w 1990; jego tytuł uległ wówczas zmianie na arcybiskup berliński i lipski. 31 stycznia 1991 objął katedrę wołgogradzką i kamyszyńską. 25 lutego 2000 podniesiony do godności metropolity.
W 2018 r. przeszedł w stan spoczynku.