Łotysze byli społecznością wiejską (82%), wśród mieszkańców miast (18%) najwięcej było robotników (80%), resztę stanowiła inteligencja i kupcy. Stopień alfabetyzacji był najwyższy wśród wszystkich społeczności i wynosił 74% (u kobiet – 70%, u mężczyzn – 77%). Stanowiący 0,3% mieszkańców Republiki Łotysze byli społecznością upartyjnioną w stopniu większym od pozostałych narodów: w 1926 spośród członków i kandydatów KP(b)B 3,6% stanowili Łotysze (w 1926 – 2,9%). W strukturze BSRR istniało pięć łotewskich rad narodowościowych: wacławowska (Vaclavovas; 1926-1938; okręg uszacki; 40% Łotyszy), unowska (Uņas; 1924–1934; okręg łożnieński; 30%), halicko-myzowska (Galičmuižas; 1926–1938; okręg klimowicki; 65%), grudinowska (Latkalonijas; 1926-1939; okręg bychowski; 65%) i perekolska (Perekales; 1924–1938; okręg głuski;