Yeager został przywrócony do walki w powietrzu, pomimo obowiązującego w tym czasie rozporządzenia zabraniającego pilotom, którzy po zestrzeleniu uciekli z terenu okupowanego dzięki pomocy ruchu oporu, ponownego przelotu nad terytorium wroga. Chodziło o to, by w razie ponownego zestrzelenia Niemcy nie mogli wymusić od pilota informacji na temat partyzantów. 12 czerwca 1944 r.  Yeager wraz z innym pilotem P-51, porucznikiem Fredem Gloverem, rozmawiał bezpośrednio z Naczelnym Dowódcą Sił Sprzymierzonych, generałem Dwightem D. Eisenhowerem na temat przywrócenia ich do lotów bojowych. „Zrobiłem takie piekło, że generał Eisenhower w końcu pozwolił mi wrócić do mojej eskadry” – powiedział Yeager. „Dopuścił mnie do walki po D-Day, ponieważ wszyscy wolni Francuzi - Maquis i inni partyzanci, już się nie ukrywali”. Eisenhower, po uzyskaniu zgody Departamentu Wojny na pozytywne rozpatrzenie wniosków, zgodził się z Yeagerem i Gloverem. W ten sposób Yeager dołączył powtórnie do 363. Dywizjonu Myśliwskiego, wykonując kolejne misje bojowe nad terytorium francuskim.