Andrzej Ornat (ur. 16 września 1946 w Garwolinie) – polski działacz polityczny i harcerski, minister-członek Rady Ministrów w latach 1982–1985.

Życiorys Syn Henryka i Stanisławy. Uzyskał wykształcenie wyższe pedagogiczne, w 1977 ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1966–1990 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, a następnie był członkiem Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej.

Pracował jako nauczyciel szkoły podstawowej w Zgórzu (1964–1967), następnie w aparacie organizacyjnym Związku Harcerstwa Polskiego, był m.in. zastępcą komendanta i komendantem hufca ZHP w Garwolinie (komendantem 1968–1971), zastępcą komendanta i komendantem Chorągwi Mazowieckiej (komendantem w latach 1974–1975), kierownikiem Wydziału Organizacyjnego Głównej Kwatery ZHP. Radny Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy (1973–1976) oraz członek Warszawskiej Komisji Rewizyjnej PZPR (od 1975). W latach 1979–1980 pełnił funkcję zastępcy naczelnika, a 1980–1982 naczelnika ZHP. Był jedną z czołowych postaci instruktorów z mianowania partyjnego zwalczających przemiany w harcerstwie w latach 80., odpowiedzialny m.in. za zwalczanie Kręgu Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego.