Jego zwłoki zostały odnalezione przez tłumiących zamieszki kawalerzystów nad stawem o nazwie .
Opowieści te opisał Paterson w słowach Waltzing Matilda, łącząc je z melodią, którą grywała Christina, a którą sama usłyszała wcześniej przy okazji wyścigów konnych „Warrnambool Races”.
Część australijskich historyków neguje opisany scenariusz wydarzeń, a dodatkowym utrudnieniem w dociekaniu prawdy były dalsze losy piosenki i powstawanie jej różnych wersji. Prawa autorskie sprzedał Paterson wydawnictwu nutowemu Angus and Robertson. W 1903 jedna z wersji piosenki pojawiła się na opakowaniach herbaty „Billy tea”, co uczyniło piosenkę znaną w całym kraju. Jeszcze inna wersja pojawiła się w 1907. W 1941 gdy piosenka była już znana w Australii, amerykańskie wydawnictwo przywłaszczyło sobie nielegalnie prawa autorskie do niej na terenie Stanów ZjednoczonychCopyright in 'Waltzing Matilda' – doprowadziło to do paradoksu: gdy utwór Waltzing Matilda miał być wykonany w związku z ceremonią zamknięcia Igrzysk Olimpijskich w Atlancie, Australijczycy musieli zapłacić tantiemę amerykańskiemu wydawnictwu, ponieważ prawa autorskie w samej Australii wygasłyJak pisze Roger Clarke z Australian National University: "w cywilizowanych krajach obowiązuje zasada wygasania praw autorskich po 50 latach od śmierci autora, natomiast w USA sprawy mają się