Ostre choroby (hiperglikemia stresowa) W niektórych ciężkich i ostrych stanach dochodzi do odpowiedzi neurohormonalnej w której biorą udział katecholaminy, kortyzol, glukagon, hormon wzrostu. Dochodzi do nasilenia glukoneogenezy, glikogenolizy i rozwoju przejściowej insulinooporności w wyniku działania antagonistycznych substancji do insuliny i spadku odpowiedzi organizmu na jej działanie i w konsekwencji do rozwoju hiperglikemii. Kaskada mediatorów zapalnych, w tym TNF-α, IL-1, IL-6 nasilają oporność tkanek na działanie insuliny. W przypadku wcześniej istniejącej cukrzycy dalsze nasilenie insulinooporności może nasilać cukrzycę.
Hiperglikemia stresowa jest związana z sepsą, ostrymi zespołami wieńcowymi i interwencjami kardiochirurgicznymi udarem mózgu i innymi poważnymi ostrymi chorobami. Towarzyszy ona około 15-30% krytycznie chorym. Hiperglikemia stresowa pogarsza rokowanie chorych na ostre zespoły wieńcowe i udar.
Klasyfikacja ICD10 kod ICD10 nazwa choroby Podwyższone stężenie glukozy we krwi Hiperglikemia, nieokreślona
Zobacz też hipoglikemia
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Objawy chorobowe Kategoria:Diabetologia