Oznacza to istnienie pojedynczej instancji dziennika. Z dziennika mogą również korzystać komponenty wielokrotnego użytku, zatem nie powinny one być zależne od mechanizmów udostępniania zasobów specyficznych dla danej aplikacji.
Możemy to zapewnić, implementując w dzienniku wzorzec singleton tak, aby mógł on we własnym zakresie zarządzać dostępem do siebie samego.
Struktura wzorca thumb|Singleton
Singleton implementuje się przez stworzenie klasy, która posiada statyczną metodę, która najpierw sprawdza, czy istnieje już instancja tej klasy, w razie potrzeby tworząc ją. Następnie instancja zwracana jest przez referencję. Instancję przechowuje się w prywatnym lub chronionym, statycznym polu, do którego dostęp ma tylko opisana wyżej metoda, która jest jedyną drogą pozyskania instancji obiektu singletonu – aby uniemożliwić tworzenie dodatkowych instancji, konstruktor klasy deklaruje się jako prywatny lub chroniony.
Cały proces jest niewidoczny dla użytkownika. Nie musi on wiedzieć, czy instancja już istnieje czy dopiero jest tworzona.