Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.

Etymologia Dipodomys: dipodos „dwunożny”, od δι- di- „podwójnie”, od δις dis „dwa razy”, od δυο duo „dwa”; πους pous, ποδος podos „stopa”; μυς mus, μυός muos „mysz”. nelsoni: dr. Edward William Nelson (1855–1934), amerykański zoolog, dyrektor United States Bureau of Biological Survey w latach 1916–1927 i prezes American Ornithologists’ Union w 1908 roku.

Morfologia Długość ciała (bez ogona) 126–134 mm, długość ogona 122–199 mm, długość ucha 12–17 mm, długość tylnej 44–50 mm; masa ciała 73–102 g.

Ekologia Gatunek ten zamieszkuje głównie pustynne zarośla porastające równiny Wyżyny. Występuje w niewielkich zagęszczeniach – źródła podają, że średnio od 8,5 do 20 osobników na hektar.

Szczuroskoczek kopcowy buduje schronienia w kształcie kopców, które są dobrze widoczne na płaskich pustynnych terenach. Schronienia te mają zwykle kilka otworów wejściowych, nawet do 6. Schronienia są przetkane licznymi tunelami.

Badania nad rozmnażaniem się szczuroskoczka kopcowego wskazały, że młode osobniki mogą urodzić się w dowolnym miesiącu roku, jednak główny okres reprodukcyjny występuje między kwietniem i wrześniem.

Przypisy Nazwy polskie za:

Kategoria:Karłomyszowate Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1907 roku