thumb|300px|Senja-fuda w Kegon-ji, pref. Gifu
– karta, tabliczka lub nalepka (współcześnie) wotywna z imieniem pielgrzyma, mocowana lub przylepiana m.in. na ścianach, bramach i filarach sintoistycznych chramów i świątyń buddyjskich w Japonii, mająca na celu zaznaczenie jego wizyty w danym miejscu.
Tradycja umieszczania senja-fuda wywodzi się od cesarza Kazana (koniec X w.), który – aby uczcić swoją pielgrzymkę do danej świątyni – pisał specjalnie na tę okazję skomponowany wiersz i umieszczał go na bramie świątyni.
W owych czasach tylko ludzie z klas uprzywilejowanych mogli pozwolić sobie na odbywanie pielgrzymek (jap. 千社詣で, senja-mōde). Starali się przy tym odwiedzać możliwie najwięcej miejsc kultu, stąd też odwołanie do tysiąca chramów/świątyń (jap. 千社, senja) w nazwie. Zwyczaj przyjął się szerzej w okresie Muromachi, w okresie Edo kolejne klasy społeczne uzyskały możliwość podróżowania, a co za tym idzie przejęły tradycje senja-fuda i przemodelowały ją na swoistą rywalizację o liczbę odwiedzanych świątyń.