Sieczkarnia była dostępna w sprzedaży w różnej kompletacji zależnej od klienta, każdy element agregatu miał swój symbol handlowy oraz oddzielne nazwy. Na podstawie wyników badań przeprowadzonych przez instytuty w 1972 roku oraz w oparciu o opinię użytkowników sieczkarni samojezdnej, już w roku 1973 wprowadzono szereg zmian konstrukcyjnych, mających na celu podniesienie walorów eksploatacyjnych oraz trwałości maszyny: zmieniono konstrukcję sprzęgła głównego, zmieniono układ sterowania silnika oraz wprowadzono sprzęgło przeciążeniowe na wale transportera. Dokonywano też zmian w wyglądzie zewnętrznym maszyny: zmieniono położenie przednich świateł, zmieniała się również kolorystyka sieczkarni m.in. barwa kanału wyrzutowego, obręczy kół, kabiny oraz kolorystyka elementów przyrządów roboczych. Po kilku latach pierwotną nazwę KS1s wyparła bardziej chwytliwa Z310, która wzięła się od symbolu oznaczającego maszynę podstawową sieczkarni.