Występujące w Europie rosiczki kwitną w okresie letnim, mając w pełni rozwinięte liście. Kwiaty otwierają się przed południem i zamykają późnym popołudniem, nieliczne gatunki rosiczek zakwitają jednak nocą. Przynajmniej u części gatunków kwitnienie jest indukowane przez wcześniejsze schwytanie i strawienie ofiar. Kwiaty 2/3 gatunków rosiczek są wyniesione na stosunkowo wysokich głąbikach, co często tłumaczone jest potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa dla owadów zapylających. Bardzo prawdopodobne jest jednak to, że przynajmniej dodatkowo chodzi o ekspozycję kwiatów w celu zwiększenia szans ich zapylenia – wyższe kwiatostany mają bowiem często rośliny rosnące w gęstej darni. Około 1/3 gatunków ma kwiaty w pobliżu liści pułapkowych, czasem siedzące tuż przy nich. Unikanie łowienia owadów zapylających związane jest często z różnicami chemicznymi bodźców wabiących owady do kwiatów i liści pułapkowych. Nierzadko (np. u bulwiastych rosiczek) występuje rozdzielenie kwitnienia od fazy rozwoju liści pułapkowych. Około 50 gatunków rosiczek ma kwiaty samopylne.