W 1891 został wyznaczony na biskupa ostrogoskiego, wikariusza eparchii woroneskiej i wyjechał ze Stanów Zjednoczonych. Następnie był biskupem orenburskim i uralskim (od 1896 do 1903) oraz jekaterynburskim i irbickim (od 1903 do 1910). W 1910 zrezygnował z pełnienia obowiązków biskupa z powodu złego stanu zdrowia, obejmując równocześnie godność przełożonego monasteru Spaso-Andronikowskiego w Moskwie. W czasie swojego przebywania w tym monasterze zyskał wśród wiernych opinię świętego starca.
W 1921 patriarcha moskiewski i całej Rusi Tichon wyznaczył go na arcybiskupa jekaterynosławskiego, lecz biskup Włodzimierz nie był w stanie objąć swojej funkcji z powodu trwającej rosyjskiej wojny domowej i pozostał w Moskwie. W 1926 przez krótki czas należał do grigoriewców, jednak ostatecznie zerwał związki z tą grupą i poprzez publiczny akt pokuty powrócił do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Zmarł w Moskwie w listopadzie 1931. Ostatnie lata życia przeżył w zupełnym ubóstwie. Został pochowany w cerkwi Wszystkich Świętych w Moskwie, gdzie pełnił posługę kapłańską w ostatnich latach życia.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1852 Kategoria:Zmarli w 1931 Kategoria:Biskupi orenburscy Kategoria:Absolwenci Kazańskiej Akademii Duchownej Kategoria:Biskupi Aleutów i Alaski Kategoria:Eparchia woroneska Kategoria:Biskupi jekaterynburscy Kategoria:Grigoriewcy