tym samym będą one stanowić alternatywę dla indywidualnego transportu samochodowego.
Historia Linia połączeniowa Sammanbindningsbanan thumb|left|Linia połączeniowa Sammanbindningsbanan (1886) W 1860 oddano do użytku połączenie kolejowe Sztokholm – Göteborg, tzw. Västra stambanan. Sześć lat później uruchomiono połączenie Stockholm – Uppsala, jako pierwszą część tzw. Norra stambanan – linii w kierunku północnym. Każde z nich miało własny dworzec kolejowy, Stockholms södra w dzielnicy Södermalm i Stockholms norra w dzielnicy Norrmalm. Żeby połączyć ze sobą te dwie linie kolejowe, wybudowano tzw. Sammanbindningsbanan (pol. linia połączeniowa), którą oddano do użytku 17 lipca 1871. Równocześnie oddano do użytku Dworzec Centralny. Połączenie zostało zbudowane z wykorzystaniem wiaduktów i tuneli. Było to wówczas najdroższe przedsięwzięcie kolejowe w Szwecji (w przeliczeniu na 1 km): wyniosło ono 2 mln szwedzkich talarów na kilometr (biorąc pod uwagę wartość pieniądza w 1870), podczas gdy koszt wybudowania 1 km linii kolejowej jednotorowej wynosił wówczas przeciętnie 50 000–100 000 talarów. Linia ta była wielokrotnie przebudowywana. Dużej przebudowy dokonano w latach 50. XX w. w celu pogodzenia ruchu kolejowego z systemem komunikacji podziemnej.