1215 – pierwsze wzmianki, 1322 – wymieniony jako miasto, 1437 – prawa miejskie potwierdzone przez księcia Siemowita V, XV–XVI w. – ośrodek sukienniczy, 1507 – pierwsze świadectwo istnienia osiedla żydowskiego w GąbinieMaurycy Horn, Najstarszy rejestr osiedli żydowskich w Polsce w 1507 r., w: Biuletyn Żydowskiego Instytutu Historycznego 1974, nr 3 (91), s. 15.. 1564 – w Gąbinie było 2100 mieszkańców i 354 domów, XVII w. – zniszczenie miasta w czasie wojen szwedzkich, 1793 – w zaborze pruskim, 1807 – w Księstwie Warszawskim, 1815 – w Królestwie Polskim, 1815–1845 – ośrodek administracji carskiej, później przeniesiony do Kutna, I połowa XIX w. – powstają zakłady włókiennicze, 1939 – znaczna część zabudowań Gąbina spłonęła w czasie bombardowania niemieckiego, 1939–1945 – wcielony do III Rzeszy, zagłada mniejszości żydowskiej (getto w Gąbinie), egzekucje, zniszczenie miasta, wprowadzenie nazistowskiej nazwy okupacyjnej przez administrację niemiecką ( 1943–1945), 1970 (10 lipca) – katastrofa samolotu Lim-2R z 32 PLRTiA z Sochaczewa w odległości 1 km na południowy zachód od miasta. W wyniku katastrofy śmierć poniósł ppor. pil.