Pomimo tego jednak, że autora bardziej interesuje znaczenie zdarzeń niż same zdarzenia, przynosi również szereg wartościowych informacji, które są podstawowym źródłem do biografii pierwszego biskupa Serbii. Utwory Domentijana stanowią poza tym cenne źródło do badań średniowiecznej poetyki i kultury literackiej.
Główną ideą pisarstwa Domentijana jest wpisanie dziejów Serbii w dzieje powszechne poprzez konsekwentne porównywanie dziejów serbskich z postaciami i wydarzeniami biblijnymi. Wyjaśnianie rzeczywistości za pośrednictwem analogii biblijnych zostało przez pisarza wykorzystane do gloryfikacji i sakralizacji państwa serbskiego. Dzieje Serbii są nie tyle bladym, ziemskim odbiciem historii świętej, ale samymi dziejami świętymi. Sawa nie tylko przypomina Mojżesza, czy go uosabia, ale nad nim góruje: Ten prorok (tj. Mojżesz) nie był godzien odziedziczyć ani kawałka ziemi obiecanej, a ten przeoświecony (tj. Sawa) na podobieństwo błyskawicy przeszedł wschody i zachody wypełniając ewangelię Chrystusową i przywiódł Bogu naród doskonały.