4 lutego 1821 ożenił się z aktorką Luise Rogée w kościele ewangelickim w Obornikach Śląskich (Obernigk), z którą zamieszkał w swojej rezydencji w tejże miejscowości. Po narodzinach dzieci (syn Heinrich, zm. w 1836 oraz córka Marie Henriette, ur. 1822) zasadził przed swoim domem jodły – po latach jodła stała się herbem miasta. Założyciel i redaktor gazety „Obernigker Bote”. Wraz z żoną przeprowadził się do Wrocławia, gdzie pracował jako poeta teatralny w Kalte Asche. Później przeniósł się do Berlina, gdzie jego żona miała kontrakt w teatrze na dworze królewskim. Napisał tu wodewile: Die Wiener in Berlin (1824), i Die Berliner in Wien (1825), które zdobyły wielką popularność.
Wkrótce po śmierci pierwszej żony w 1825 r. otrzymał kontrakt w berlińskim Königsstädtisches Theater przy Alexanderplatz, napisał tam wiele sztuk teatralnych, m.in. Lenone (1829) oraz Der alte Feldherr (1829), która przez wiele sezonów odnosiła sukcesy sceniczne w Niemczech, a zawarte w niej pieśni (m.in. Denkst du daran, mein tapferer Lagienka) były popularne wśród kataryniarzyJan Chodera, Literatura niemiecka o Polsce, Śląsk, Katowice, 1969, s. 28.. W 1830 ożenił się z Julią Holzbecher (1809–1839), aktorką pracującą w tym samym teatrze, grał z nią w Darmstadt. Po powrocie do Berlina w 1831 r.