Mina jako jednostka wagowa stosowana w krajach starożytnego Wschodu była niezwykle zróżnicowana: poza podziałem na królewską i pospolitą, dzieliła się dodatkowo na ciężką i lekką, wykazując w ramach tego jeszcze niemałe różnice, wynikające zapewne z ustaleń lokalnych. thumb|Sumeryjski odważnik z diorytu o ciężarze 5 min (ok. 2030 p.n.e.) + Wagowe zróżnicowanie minyWykaz przytoczony za: Mała encyklopedia kultury antycznej A-Z, dz. cyt., s. 488. K r u s z e c mina królewska mina pospolita z ł o t o ciężka 841-886,84 g ciężka 818,62 g lekka 420-443,42 g lekka 409,31 g s r e b r o ciężka 1122-1146 g(lub 747,88-788,30 g) ciężka 1091 g(lub 727,67 g) lekka 561-573 g(lub 373,94-394,15 g) lekka 545,75 g(lub 363,83 g) W starożytnej Grecji Adaptując ten system Grecy również podzielili minę na 50 staterów i 100 drachm. Jednakże w państwach greckich jej waga początkowo też była niejednakowa. Na obszarze małoazjatyckim, gdzie obcy system miar zaadaptowano najwcześniej, ciężka mina milezyjska miała wagę 873 g, lekka – 436,6 g, a fokejska – 635 g. W Grecji właściwej przyjęto lekką minę milezyjską, zwaną tam eubejską, bo najwcześniej stosowaną na Eubei. Przejęły ją następnie Korynt i Ateny, gdzie utrwaliła się i upowszechniła w świecie greckim jako element attyckiego systemu wagowo-monetarnegoK. Kumaniecki, dz. cyt. w bibliografii, s. 72-73..