Za najbardziej prawdopodobną przyczynę jego wyginięcia uważa się częste niszczenie ptasich gniazd przez szczury śniade i koty, introdukowane na wyspę wiele lat wcześniej.
Cechy gatunku Chaszczak aldabrański był podobny do innych gatunków z rodzaju Nesillas, jednak ze stosunkowo długimi skrzydłami i nogami oraz wyraźnie dłuższym dziobem i ogonem. Ubarwienie ptaka dorosłego brązowawe (wygląd osobników juwenilnych nieznany, gdyż nigdy nie zostało odkryte gniazdo z młodymi).
Wymiary średnie długość ciała: 18–20 cm długość skrzydła: 6,3–7 cm długość ogona: 8,5–9,1 cm długość dzioba: 1,8–2 cm masa ciała: 18–19,4 g
Pożywienie Chaszczak aldabrański był ptakiem owadożernym. Owady i pająki przeważnie znajdował w dolnych partiach buszu lub w liściach na ziemi.
Lęgi Bardzo ograniczone informacje sugerują, że okres lęgowy rozpoczynał się wraz z porą deszczową (październik/listopad) i trwał do przełomu stycznia i lutego. Pierzenie odbywało się od końca stycznia do kwietnia.