Zarzecze powstało zapewne w XV wieku na obszarze Błonia, należącego do klasztoru koprzywnickiego. Z kolei Zarzecze Klasztorne wzmiankowane jest dopiero w źródłach z 1578 r., jako Blonie seu Zadruze (Zadroże), na terenie którego mieszkało 8 kmieci na 2 łanach; dziesięcinę snopową oddawano klasztorowi koprzywnickiemu w wysokości 8 grzywien oraz świadczono rentę odrobkową w wysokości 2 dni (od 24 czerwca do 29 września), a później 1 dzień w tygodniu.
W 1827 r. Zarzecze miało 17 domów i 116 mieszkańców. W 1884 r. część wsi zwana Zarzecze Suprymowane (poklasztorne) miało 13 domów, 81 mieszkańców i 217 mórg ziemi; Zarzecze Poduchowne (własność pokościelna) miało 5 domów, 43 mieszkańców i 103 morgi ziemi. W 1929 r. Zarzecze Suprymowane miało 29 domów i 158 mieszkańców, a Zarzecze Poduchowne 4 domy i 20 mieszkańców. Z dniem 1 stycznia 2001 r. Zarzecze weszło w skład miasta Koprzywnicy.
Obecnie części Zarzecza noszą nazwy: Blich oraz Zarzecze Poduchowne. Wśród obiektów fizjograficznych występują nazwy: Blich – pola, Górka – pola, Krotyska – pola, Łąki – pola, Małe Góry – pola, Paździerówki – pola, Sznurek – pola, Wodonica – pola, Zakapliczna Góra – wzniesienie, Zawąkopie – pola.
Zobacz też Zarzecze
Przypisy
Kategoria:Koprzywnica