Kompania wymaszerowała 6 sierpnia o godzinie 2:42 w stronę Miechowa, w Michałowicach obalając rosyjskie słupy graniczne.

Udział mieszkańców Krakowa w przygotowaniu tego zrywu niepodległościowego był tak decydujący, że zasadnym jest mówienie o tym powstaniu jako krakowskim. 12 sierpnia 1914 pierwsza kompania, razem z kompaniami, które wyruszyły z Krakowa tuż po niej, tj. drugą Stanisława Tessaro ps. „Zosik” i trzecią Wacława Wieczorkiewicza ps. „Scaevola”, zajęła Kielce. Następnie, po bezskutecznej próbie przebicia się do Warszawy w celu wywołania powstania, Pierwsza Kadrowa powróciła do Krakowa, stając się zalążkiem Legionów Polskich.

Według różnych źródeł stan kompanii wynosił 145–168 żołnierzyAdam Judym-Englert, Pierwsza Kompania Kadrowa w: 6 Sierpień 1914-1934, s. 13 podał, że skład etatowy kompanii, ustalony przez szef sztabu Komendy Głównej, Kazimierza Sosnkowskiego wynosił wraz z patrolem sanitarnym i oficerami 164 ludzi.. Do składu 1 kompanii kadrowej należy zaliczyć członków tzw.